Zdrowie i ochrona zdrowia w 2015 roku

2017-03-01

Główny Urząd Statystyczny opublikował raport „Zdrowie i ochrona zdrowia w 2015 roku”. Dane dotyczą m.in. chorób zakaźnych, stanu zatrudnienia, czy oddziałów szpitalnych. Raport zawiera także „Wyniki Narodowego Rachunku Zdrowia za 2014 rok”. 

Szacuje się, ze wydatki bieżące razem na ochronę zdrowia w 2014 r. wyniosły 108,7 mld zł i były wyższe niż w 2013 r. o około 1,9 mld zł. Wzrost wydatków zaobserwowano zarówno w przypadku wydatków publicznych jak i wydatków prywatnych. W 2014 r. wyniosły one odpowiednio 77,2 mld. zł. i 31,5 mld. zł., tj. odpowiednio o 1,8% i 1,7% więcej niż przed rokiem. Pomimo wzrostu wartości bezwzględnych, wydatki bieżące razem stanowiły 6,33% PKB, nieco mniej niż w 2013 r. (6,45%). Udział w PKB zmalał w porównaniu z poprzednim rokiem zarówno w przypadku wydatków publicznych jak i prywatnych: w 2014 r. wyniósł odpowiednio 4,49% i 1,83%. Podobnie jak w 2013 r., 29,0% wydatków bieżących na ochronę zdrowia stanowiły wydatki prywatne, głównie wydatki bezpośrednie gospodarstw domowych – 22,9% wydatków bieżących (w 2013 r. – 23,4%). Udział sektorów publicznego i prywatnego w finansowaniu poszczególnych dostawców ochrony zdrowia był różny, w zależności od rodzaju podmiotu dostawczego. Na przykład „Szpitale” w 95,5% były finansowane ze środków publicznych a w 4,5% przez sektor prywatny (w 2013 r. proporcje te układały się odpowiednio 95,8% i 4,2%). Koszty świadczeń zdrowotnych dla ubezpieczonych poniesione przez NFZ127 wyniosły 67 502 mln zł (o 6,8% więcej niż przed rokiem) i były przeznaczone głównie na lecznictwo szpitalne (49,2%), podstawową opiekę zdrowotną (13%) oraz refundację leków (11,8%).

Z raportu GUS wynika także, że nowotwory złośliwe stanowią narastający problem zdrowotny polskiego społeczeństwa. Od 2003 r. co roku stwierdza się ponad 120 tys. nowych zachorowań na nowotwory złośliwe, przy czym w ciągu 2013 r. stwierdzono ich już ponad 153 tys., tj. ponad 15 tys. więcej niż w roku 2010. Wskaźnik zachorowalności wyniósł blisko 399 przypadków na 100 tys. ludności, podczas gdy na początku dekady (w 2000 r.) – 299, czyli o 100 przypadków mniej. Stosunkowo najczęściej nowotwory złośliwe wykrywane są w narządach: trawiennych, oddechowych i klatki piersiowej oraz płciowych – stanowiły one prawie 54% wszystkich nowotworów wykrytych w 2013 r.

Kadra medyczna. Zgodnie z rejestrami prowadzonymi przez izby lekarskie, izby pielęgniarek i położnych, izby aptekarskie oraz izby diagnostów laboratoryjnych, w roku 2015, prawo wykonywania zawodu posiadało 143 tys. lekarzy, 40,5 tys. lekarzy dentystów, 285 tys. pielęgniarek,36 tys. położnych, 33 tys. farmaceutów i 15 tys. diagnostów laboratoryjnych. W 2015 r. liczba lekarzy specjalistów w Polsce wzrosła do 60 tys., czyli o niemalże 500 osób więcej niż przed rokiem, a wśród lekarzy dentystów specjalizację posiadało 2,7 tys., co stanowiło 21,6% wszystkich lekarzy dentystów, jednak za mało aby wyrównać pojawiający się deficyt. W porównaniu z rokiem poprzednim we wszystkich z wymienionych zawodów medycznych odnotowany został wzrost liczby uprawnionych do wykonywania zawodu, przy czym największy przyrost, podobnie jak przed rokiem, zarejestrowano w grupie farmaceutów (wzrost o 5,4%) oraz diagnostów laboratoryjnych (wzrost o 2,6%). Liczba lekarzy przypadająca na 10 tys. ludności wahała się od 15 w województwie wielkopolskim do ponad 27 w woj. mazowieckim. Liczba pielęgniarek pracujących bezpośrednio z pacjentem na 10 tys. mieszkańców w roku 2015 była najniższa w województwie wielkopolskim – 39 pielęgniarek, oraz w województwie pomorskim, gdzie przypadały 44 pielęgniarki na 10 tys. osób, natomiast najwięcej pielęgniarek było w woj. lubelskim i świętokrzyskim - niemal 60 pielęgniarek na 10 tys. mieszkańców.

W 2015 r., jak i w latach poprzednich, utrzymały się niepokojące tendencje w strukturze wieku lekarzy i lekarzy dentystów uprawnionych do wykonywania zawodu. W 2015 r. miał miejsce systematyczny wzrost liczby osób należących do najstarszej grupy wiekowej – 65 lat i więcej. Podobne tendencje wystąpiły w przypadku położnych. Największą grupę stanowiły położne w wieku 45-54 lata. Powyższe dane potwierdzają tendencję starzenia się społeczeństwa, co dotyczy także pracowników sytemu ochrony zdrowia. Duża część kadry medycznej zbliża się do osiągnięcia wieku emerytalnego. W związku z tym, wyzwaniem staje się zachęcenie odpowiedniej liczby osób do kształcenia na kierunkach medycznych, tak, aby zapewniona była zastępowalność pokoleń w grupie personelu medycznego. Kluczowe znaczenie ma w tym zakresie współpraca z sektorem edukacji i planowanie liczby przyjęć na studia medyczne, jak również wsparcie rozwoju zawodowego obecnych pracowników. W roku akademickim 2014/2015 liczba szkół, gdzie była możliwość kształcenia studentów na kierunku pielęgniarskim, zmalała w porównaniu z rokiem akademickim 2013/2014 z 78 do 66. Od 2000 roku notuje się wzrost liczby absolwentów medycyny.

Szpitale. W Polsce na koniec 2015 r. odnotowano łącznie 956 szpitali ogólnych dysponujących 186,8 tys. łóżek, z których w ciągu roku skorzystało blisko 7,8 mln pacjentów. Wskaźnik liczby łóżek na 10 tys. ludności wyniósł 48,6 a na jedno łóżko przypadało przeciętnie 206 osób. Liczba szpitali była mniejsza niż przed rokiem o 2,3% (23 szpitale), a liczba łóżek w skali kraju zmalała o 0,6% (1,1 tys. łóżek). W przeliczeniu na liczbę ludności, liczba szpitali w kraju wyniosła 2,5 szpitala na 100 tys. mieszkańców i 48,6 łóżek na 10 tys. mieszkańców. Wskaźnik liczby łóżek na 10 tys. mieszkańców był największy w województwach: śląskim (55,8), lubelskim (52,8) i łódzkim (52,1), a najmniejszy w województwie pomorskim (41,2) lubuskim (43,2) i małopolskim (44,1). W 2015 r. podobnie jak w latach poprzednich największą liczbą łóżek ogółem w skali kraju dysponowały oddziały o specjalnościach chirurgicznych79- 41,1 tys. (22,0% wszystkich łóżek), z czego ponad połowa łóżek znajdowała się na oddziałach chirurgii ogólnej (21,1 tys.), a prawie ¼ (10,5 tys.) na oddziałach chirurgii urazowo-ortopedycznej. Najmniej łóżek chirurgicznych znajdowało się na oddziałach chirurgii szczękowo-twarzowej (0,5 tys.). W 2015 r. największy wzrost liczby pacjentów, w porównaniu do poprzedniego roku, odnotowano na oddziałach: onkologicznych (o 14,0 tys. osób więcej, tj. 4,0%), rehabilitacyjnych (o 9,4 tys. osób, tj. 4,2%), chirurgii urazowo-ortopedycznej (o 5,3 tys. osób, tj. 1,2%), chirurgii szczękowo-twarzowej (o 4,2 tys. osób tj. 20,1%), geriatrycznych (o 3,7 tys. osób, tj. 17,1%), kardiochirurgicznych (o 3,6 tys. tj. 8,5%), kardiologicznych (3,4 tys. tj. 0,6%), neonatologicznych (3,4 tys. tj. 0,9 %), neurochirurgicznych (o 2,7 tys. tj. 3,3%), gastrologicznych (o 2,4 tys. tj. 2,3%), endokrynologicznych (o 2,0 tys. tj. 2,3%), okulistycznych (o 2,0 tys. tj. 0,8%), intensywnej terapii (o 1,6 tys. tj. 1,6%), odwykowych (o 0,8 tys. osób tj. 5,0%).

Raport dostępny jest TUTAJ

« Powrót

 

Institute of Health and Democracy

Copyright © Instytut Zdrowia i Demokracji 2014-2019

Proszę czekać...